مشارکت فعال بانوان در زیست اجتماعی و اقتصادی شهر، نه یک مطالبه رفاهی، بلکه یک ضرورت توسعه‌ای برای مشهد است. امروز بخش بزرگی از ظرفیت‌های انسانی شهر در قالب بانوان خانه‌دار و توانمند در حاشیه شهر، به دلیل نبود زیرساخت‌های حمایتی و آموزشی، از چرخه توسعه بازمانده‌اند. این شکاف، علاوه بر تضعیف اقتصاد خانواده، منجر به کاهش سرمایه اجتماعی در کلان‌شهر ما شده است. یکی از راهکارهای تخصصی که باید در دستور کار شورا قرار گیرد، «راه‌اندازی شبکه‌های محلیِ اقتصاد بازچرخانی و مراکز مهارت‌آموزی فناورانه برای بانوان» است. پیشنهاد من، ایجاد «حوزه‌های تولیدی کوچک و هوشمند» در مجاورت محلات است که با همکاری شهرداری و بخش خصوصی، بانوان را از آموزش‌های سنتی به سمت مهارت‌های مدرن (مانند صنایع دستی دیجیتال، بسته‌بندی محصولات صادراتی و مدیریت بازیافت خانگی) هدایت کند. این طرح با ایجاد «بازارهای محلی تخصصی» و اتصال مستقیم تولید بانوان به زنجیره تأمین شهر، می‌تواند از نرخ بیکاری و آسیب‌های اجتماعی ناشی از آن جلوگیری کند. در کنار این رویکرد، لازم است با توسعه «مراکز خدمات مراقبتی نوین» (مانند مهدکودک‌های باکیفیت و ارزان‌قیمت در مجاورت مراکز اشتغال)، موانع ورود بانوان به عرصه فعالیت را از میان برداریم. حمایت از بانوان، به معنای صرفِ برگزاری مراسم‌های مناسبتی نیست؛ بلکه به معنای ساختن زیرساخت‌هایی است که به هر زن مشهدی، امکان «استقلال اقتصادی» و «کرامت اجتماعی» را می‌دهد. هدف ما، تبدیل ظرفیت‌های نهفته بانوان به موتور محرک توسعه شهر است.